Elke keer als wij de bandbus instappen, krijgen we het gevoel dat we op schoolreis gaan. Flink keten en ‘t is toch altijd weer spannend waar de reis naar toe gaat die dag. Dit keer bracht de bus ons in Leek. Op de reünie van de Centrumschool in Leek. Daar aangekomen, moet de bus uiteraard zo dicht mogelijk bij het podium geparkeerd worden. Dus werd de bus behendig langs een paal gestuurd over een betonnen voet. Echt millimeter werk. Maar een klapband maakte een eind aan de stuurmanskunst. Echt decibellen werk! De toon was dus gezet.

De bezoekers waren de hele dag oude foto’s aan het bekijken en herinneringen aan het ophalen. Aan ons de eer om ‘s avonds de Centrumschool om te bouwen tot een ware muziekschool. Als tegenprestatie maakte ons publiek er een dansschool van. Goede deal! Aan alles komt een eind. Aan de school - want die wordt afgebroken – en aan de avond. De organisatie had ons rijkelijk voorzien van eten en drinken. Zo gingen wij op weg naar huis. In de schemer van het ochtendgloren kwamen we terug op onze thuisbasis. En zoals het hoort, duik je dan onder de banken om even later als verrassing omhoog te komen. Dat deden wij ook. Maar toen onze neus weer boven het raam uit stak, stond daar niet pa of ma, maar oom agent. ‘Goedemorgen meneer…’, ‘goede morgen jongens en meisje, …wat moet dat hier nog zo laat?’ Wij hebben bromsnor braaf uitgelegd dat dit het eind van ons schoolreisje was. We hadden een paar foto’s bij ons als bewijs. Gemaakt door de schoolfotograaf. Zo belandden wij toch nog in ons eigen bed, in plaats van een politiecel.

26 juni 2010

Pics Centrumschool Leek